روز جهانی معلولان

روز جهانی معلولان

روز سوم دسامبر توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز جهانی معلولان اعلام شد. هدف از این اقدام ارتقاء حقوق و رفاه افراد معلول در تمام عرصه های جامعه و توسعه و افزایش آگاهی از وضعیت افراد معلول در هر جنبه ای از زندگی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است.

به تناسب رشد جمعیت شهرنشین در جهان، یکی از مهم‌ترین چالش‌های فراروی دولت در ایجاد عدالت اجتماعی و اعتلای حقوق شهروندان، مسئلۀ بهره‌مندی آنان از حقوق شهری است. در این میان، توجه به حقوق شهروندی آن دسته از افراد که دچار نقص‌ها، محرومیت‌ها یا مشکلات خاص‌اند و به دلایل گوناگون به حمایت‌های مضاعف نیاز دارند، در فرایندی نتیجه‌محور بر کیفیت ارائۀ خدمات عمومی در جامعه از سوی دولت و سنجش سطح حکمرانی خوب در سیستم حکومتی تأثیر مستقیم دارد.

معلولان برای زندگی همچون سایر افراد جامعه حقوق مشابه دارند و هیچ‌گونه استثنایی نباید دامنگیر تحقق حقوق انسانی آنان شود؛ یکی از مبتلابه‌ترین موارد تبعیض نسبت به معلولین، اجحاف در بهره‌مندی آنان از مفهوم حق بر شهر است. بررسی این نکته که اساساً محیط شهری برای چه قشری از افراد ساخته شده و زیبایی‌شناسی معماری مستظهر به چه رویکردها و حامل چه پیام‌هایی است، نشانگر میزان ارتباط فرضیه‌های شهروندی با محیط است. شاید سخنی گزاف نباشد، اگر گفته شود عدم امکان بهره‌مندی معلولان از تسهیلات و فضاهای شهری، درواقع نه به خاطر معلولیت آنان بلکه به لحاظ معلولیت اجتماع و ناتوانی آن در سازگاری امکانات فضاهای شهری با نیازهای این طیف از شهروندان جامعه است.

فراهم‌سازی شرایط حضور معلولان در جامعه و استفاده از توانایی‌ها و تجربیات آنها در زمینه‌های مختلف سبب تغییر نگرش شهروندان و گسترش فرهنگ پذیرش افراد دارای معلولیت به عنوان شهروندانی با توانایی‌های متفاوت و قابل احترام خواهد شد.

مهم‌ترین و پرکاربردترین قانونی که از سال‌های دور در حوزۀ مناسب‌سازی معابر عمومی مورد استناد و استفاده قرار می‌گیرد تحت عنوان «ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی ـ حرکتی مصوبۀ شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران شناخته می‌شود.

مدیریت شهری باید در راستای آرامش و امنیت و رفاه معلولین جسمی و حرکتی محل‌هایی را تعبیه کند که رفت‌وآمد معلولین با مانعی روبرو نگردد. این امر نیازمند نوعی برنامه‌ریزی نوآورانه و خلاق در زمینۀ مسائل شهری است. اساساً توسعۀ هر کشور، در گرو استفادۀ حداکثری از نیروی انسانی، قابلیت‌ها و استعدادهای تک‌تک افراد جامعه است. کشورهای درحال‌توسعه بیش از دوسوم معلولان را در بر می‌گیرد، ایران نیز جزء همین دسته از کشورها به شمار می‌رود. فعالیت هر فرد در راستای توسعۀ کشور، نیازمند حضور او در عرصه‌های مختلف جامعه است.

به نظر می‌رسد شایسته‌تر باشد اگر با تغییر دیدگاه‌های حاکم بر مدیریت شهری و اصلاح نگرش نسبت به معلولین، به‌جای طراحی پارک ویژه یا منطقه مسکونی یا سرویس بهداشتی مخصوص معلولین، از ابتدا شهری را طراحی کنیم که همۀ اقشار ــ  اعم از معلول، ناتوان، سالخورده و سالم ــ در کنار هم بتوانند، عادلانه و منصفانه، از امکانات موجود در مبلمان شهری استفاده کنند و امکان دسترسی به تمامی تسهیلات و تجهیزات شهری را داشته باشند. مسلّماً در پیش گرفتن چنین رویکردی در فرایندی نتیجه‌گرا به نفع جامعه و ادارۀ بهتر و شایسته‌تر آن خواهد بود. این امر محقق نخواهد شد، مگر با تصویب قوانین و مقررات عادلانه و حمایت‌گرانۀ مسبوق به برنامه‌ریزی‌ها و مطالعات دقیق و علمی و توجه آگاهانه به نیازها، خواسته‌ها و از همه مهم‌تر، توجه به کرامت انسانی طیف معلول یا ناتوان جامعه.

روز جهانی مهربانی

روز جهانی مهربانی

روز جهانی مهربانی(World Kindness Day)  13 نوامبر است که در ۱۹۹۸ توسط جنبش جهانی مهربانی متشکل از سازمان‌های غیردولتی مهربانی ملل معرفی شد و در کشورهای متعددی آن را اجرا کردند. این جنبش ابتدا در ژاپن و با عنوان «جنبش مهربانی‌های کوچک» شکل گرفت و با گسترش به سرتاسر دنیا توانست به عنوان «روز جهانی مهربانی» ثبت و ترویج شود. همچنین در بریتانیا به رهبری دیوید جمیلی از مؤسسان روز مهربانی بریتانیا. در ۲۰۱۰ به درخواست انجمن شهروندان و والدین فدرال نیو ساوت ولز از وزیر اداره آموزش و پرورش آن ایالت این روز به تقویم اضافه شد. در ۲۰۱۲ به درخواست رئیس مهربانی جهانی استرالیا این روز با تقویم مدارس فدرال کشور و وزارت آموزش اضافه شد.

در واقع روز جهانی مهربانی روزی‌ است که اشخاص را تشویق می‌کند تا از مرزها، نژاد و مذهب چشم‌پوشی کنند.

روز جهانی اینترنت

روز جهانی اینترنت

۲۹ اکتبر (۷ آبان) روز جهانی اینترنت، بزرگترین سیستمی که تابه حال به وسیله انسان طراحی شده، نامگذاری شده است. اینْتِرْنِت (به انگلیسی: Internet) (مخفف interconnected network شبکه به هم پیوسته یا توکارِ اندرهم‌بسته) سامانه‌ای جهانی از شبکه‌های رایانه‌ای متصل است که از مجموعه پروتکل اینترنت (TCP/IP) برای ارتباط بین شبکه‌ها و دستگاه‌ها استفاده می‌کند. اینترنت شبکه‌ای از شبکه‌هاست که شامل شبکه‌های خصوصی، عمومی، دانشگاهی، تجاری و دولتی در مقیاس‌های محلی تا جهانی است که با آرایه‌ای عظیم از فناوری‌های شبکه‌بندی الکترونیکی، وایرلس و نوری به هم متصل شده‌اند.

امروزه با گسترش شهرنشینی و رواج بیش از پیش سبک زندگی شهری، زندگی روزمره و ساختار مدیریت خانواده تغییراتی بنیادین نسبت به گذشته نموده است. با پیشرفت و گسترش ارتباطات در جهان، تنها در طول کمتر از نیم قرن نحوه ارتباط انسانها با یکدیگر به طور کلی دچار دگرگونی شد و این دگرگونی در ارتباطات مدیون وجود اینترنت و گسترش آن در سراسر جهان می باشد. به قدری زندگی ما با اینترنت گره خورده است که کمتر امکان دارد به لحظه ای به بدون آن فکر کنیم، تقریبا مانند اکسیژن که مرتب در حال استفاده از آن هستیم.

در معماری و شهرسازی به طبع مانند سایر مشاغل و رشته­ها اینترنت باعث دگرگونی­ بسیاری شده است. مهم­ترین این دگرگونی­ها مربوط به اینترنت اشیاء (Intenet of Things) است. اینترنت اشیا یا همان (IOT) موارد استفاده و کاربردهای بسیاری دارد و هنوز به دنبال یافتن و استفاده کاربردی از آنها هستند.  اینترنت اشیاء به خصوص در حیطه معماری امروزه فصلی نو ایجاد نموده است.

در دنیای امروز هر آنچه به وجود می آید برای گسترش، باید ابتدا بر بهبود بهره وری اقتصادی جامعه تاثیر گذارد. این قضیه شامل اینترنت اشیا نیز می شود و محققان و متفکرینی که بر روی این شاخه فعالیت می کنند بر روی زمینه های اقتصادی آن نیز می اندیشند. هرچند بسیاری از زیر ساخت های اینترنت اشیا هنوز در حال پایه ریزی هستند ولیکن نو بودن این فناوری مانع از پیشرفت سریع آن نشده و هر روز کاربردی تازه از این فناوری پیدا و معرفی می شود. با توجه به رشد جمعیت شهرنشینی و مشکلات حمل و نقل و آلودگی هوا، استفاده از قابلیت های این فناوری در پیاده سازی شهر هوشمند یک فرصت گرانبها محسوب می شود.

روز جهانی هنرمند

روز جهانی هنرمند

اصفهان، شهر هنر و هنرمند است، اصفهان مأمن تلفیق واقعیت و عشق است. شرکت مهندسی مشاور نقش و اندیشه مبنا با این فلسفه و خاستگاه اصفهان برآنست تا با پردازش نقش خیال در ایده آلیسم و تبلور اندیشه ای عقلانیت محور، زمینه ایجاد طرحها و پروژه های مانگار را فراهم سازد.

25 اکتبر به ابتکار نقاش کانادایی کریس مک کلور صاحب سبک رئالیسم عاشقانه «روز جهانی هنرمند» لقب گرفته است.

در نگاه کلی و عمومی  هنرمند کسی است که عرق روحی خویش را در یکی از قالبهای هنری همانند نقاشی، طراحی، مجسمه سازی، صنایع دستی، موسیقی، نمایش، عکس و فیلم و یا حتی در کالبد رمان و شعر میدمد و سعی می­کند با مضامین مختلف و روایت­های نو و منعطف در ژانرهای متفاوت و روح نواز به شهروندان ارائه نماید.

اما هنرمند همانی که در ابتدا می‌پنداریم کسی است که پیشه‌اش هنر است.  سپس می‌فهمیم او ممکن است فقط یک اثر هنری داشته باشد و پیشه‌اش هنر نباشد و باز هم هنرمند باشد؛ هنری که هزاران سال است کسی از پس تعریف آن بر نیامده است.

بنابراین هنوز نمی‌توانیم هنرمند را هم به راحتی تعریف کنیم. اما فقط با حس و شهود می‌توانیم درک کنیم بسیاری که ادعای آن را دارند به واقع و درحقیقت هنری ندارند و هنرمند نیستند.

جامعه امروز ما نیاز دارد بداند چه‌کسی هنرمند نیست و چرا؟ واژه هنر در زبان‌های اروپایی، به یونانی تِخْنِه (techne)، به لاتین آرتوس و آرتیس (artis) و آرس (ars) و به انگلیسی آرت (art) گفته می‌شود که از ریشه هندی و اروپایی ar به‌معنای ساختن و به هم پیوستن و درست کردن آمده است.

اما سال‌ها طول کشید تا بشر متوجه این واقعیت شود که هنرمند فقط با خلق و کنار هم چیدن اشیا با هنر عجین نمی‌شود. شاید هنر در شیوه اندیشه و نگاه او مستتر باشد.

یکی از رازهای هنرمند بودن ماندگاری آثاری است که از او بر جای می‌ماند. نگاه هنری هنرمند شاید به واسطه نبود اثر هنری دفن و فراموش شود. اما این نگاه هنری اگر به واسطه اثر هنری مابه ازای بیرونی و عینی داشته باشد ماندگار خواهد شد.

تیموتی بینکلی، درپاسخ به این‌که آیا برخی آثار بحث‌انگیز امروز، به راستی آثار هنری‌اند یا نه؟ می‌گوید: «فقط می‌توانم بگویم که آنها به‌دست هنرورزان، ساخته (یا خلق و ایجاد) می‌شوند، منتقدان، آنها را با عنوان آثار هنری مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند، در کتاب‌ها و نشریه‌های مربوط به هنر، درباره‌‌شان بحث می‌شود، در گالری‌ها یا مکان‌های مرتبط با هنر، به نمایش گذاشته می‌شوند و چیزهایی از این قبیل، اما آنها ماندگار نیستند.»

هنر بخش مهمی از تجربه بشری برای زمان خارج از ذهن است. امروزه هنرمند مبارزی است که همزمان در دو جبهه متفاوت درون و برون در نبردی بی امان می باشد. در مبارزه درون، یک هنرمند در تکاپو برای پیدا کردن پاسخ به پرسشهایی در زمینه چیستی ها و چرایی های زندگی بوده و تلاش برای کاستن از درد و رنج انسانها و تسکین آلام بشری، بخش برونی این مبارزه می باشد.
همچنین هنرمند از مسیر هنر در ایجاد زیبایی و نشاط روحی به انسان سرگشته در کسالتهای روحی و روانی و اسیر در چنگال تکنولوژی مددرسان خواهد بود.

نگاه به مجسمه ای بی سر و صدا و خیره به ابدیت، حس خشم و نفرت در یک تابلو، تصویری از یک جهان تبه شده در یک خط- نقاشی، دریافت صدای غم انگیز و حزن آلود از یک ملودی و… همه و همه تحمل مشقات زندگی خشک و بی رحم ماشینی را بر ما راحت تر خواهد کرد.
رسالت یک هنرمند دیدن و به تصویر کشیدن حقایق زیر پوست شهر است، واقعیت هایی که با چشم غیرمسلح افراد عادی قابل درک و تشخیص نیستند.